Wiosna jest dobrą porą na rozpoczęcie rozmnażania we własnej mini-szkółce. Należy w tym celu przygotować niewielki zagon w zacisznym, częściowo zacienionym zakątku działki. Gleba w tym miejscu powinna być żyzna, dostatecznie wilgotna i starannie uprawiona (odchwaszczona i spulchniona). Kwatera ta może służyć jako miejsce do prowadzenia szkółki przez kilka lat. Przez wysiew nasion możemy rozmnażać gatunki drzew i krzewów. Jeśli chcemy rozmnażać odmiany ozdobne, musimy stosować metody rozmnażania wegetatywnego, bowiem odmiany roślin rozmnażane z nasion (generatywnie), nie powtarzają wiernie swoich cech (np. barwnych liści, pokroju itp.). W szkółkarstwie ozdobnym stosuje się najczęściej rozmnażanie wegetatywne, bowiem wówczas uzyskane krzewy mają takie same cechy jak roślina mateczna i będą wyglądać tak samo. Czas od sporządzenia sadzonki do uzyskania rozkrzewionej rośliny trwa zwykle dwa lata.
Najprostszą metodą rozmnażania jest podział roślin. Rozmnażamy tak krzewy, których pędy wyrastają wprost z karpy korzeniowej. Wczesną wiosną wykopujemy krzew i dzielimy go na części ostrym nożem lub sekatorem, w ten sposób, by każdy odcięty pęd miał korzenie. Pędy takie sadzi się na przygotowanym zagonie. Po upływie roku młode rośliny można sadzić na miejsce stałe. Metody tej nie stosuje się na większą skalę, gdyż ilość uzyskanych roślin jest niewielka.
Rozmnażanie przez pędy odroślowe jest również bardzo prostym sposobem pozyskania nowych roślin. Niektóre krzewy wytwarzają pędy z pąków przybyszowych na korzeniach. Wokół rośliny matecznej wyrastają młode pędy. Wystarczy je odkopać i wkopać w ogród, zwracając uwagę by pęd miał korzenie i posadzić w inne miejsce. W przypadku, gdy wykopana roślina ma słabo rozwinięte korzenie, warto przez rok uprawiać ją na zagonie w lepszych warunkach.
Obserwując uważnie krzewy ozdobne rosnące na naszych działkach, często widzimy, że na usytuowanych nisko pędach forsycji, które stykają się z ziemią, tworzą się drobne korzenie. Jeżeli pęd obsypiemy ziemią, to w krótkim czasie uzyskamy młodą sadzonkę. Już po roku młody krzew zakwitnie tak pięknie jak ten, z którego odcięliśmy ukorzeniony pęd. Jest to prosty przykład rozmnażania przez odkłady. Metoda ta polega na ukorzenieniu pędów nieodłączonych od rośliny matecznej i oddzielaniu ich dopiero po wytworzeniu korzeni. Odkłady wszelkiego rodzaju wykonuje się wiosną, a nowe rośliny odcinamy jesienią lub dopiero po roku. W szkółkarstwie amatorskim stosowane są: odkłady poziome zwykłe; odkład) poziome płaskie, pionowe (kopczykowanie) odkłady powietrzne.
Odkłady poziome-zwykłe
Ten sposób rozmnażania polega na uzyskaniu nowych, ukorzenionych pędów z oczek (pączków) pędu ubiegłorocznego, płasko położonego na ziemi i przysypanego cienką warstwą ziemi. Pędy przygina się płasko, przytwierdza się je do ziemi i obsypuje 5 cm warstwą gleby. Gdy młode pędy, wybijające z oczek, przedostaną się na powierzchnię, obsypuje się je ziemią nieco wyżej, jak przy kopczykowaniu. Do jesieni uzyskujemy zwykle | dobrze ukorzenione sadzonki.
Stosowane są głównie przy rozmnażaniu pnączy. Wykorzystuje się wówczas całą długość pędów, uzyskując w ten sposób więcej ukorzenionych sadzonek.
Kopczykowanie, odkłady pionowe
Stosujemy w przypadku krzewów o pędach wzniesionych i mało elastycznych, do których trudno zastosować metodę odkładów poziomych. Wiosną, nasady młodych, niezdrewniałych pędów, obsypuje się ziemią na wysokość około 20 cm. Pierwsze obsypywanie wykonać należy wilgotnym torfem i ziemią próchniczną z ogrodu. W miarę wzrostu pędów obsypujemy je systematycznie aż do wysokości około 30 cm. Kopczyki powinny być odchwaszczane i podlewane, bo tylko w takich warunkach następuje dobre ukorzenianie. W jesieni lub na wiosnę przyszłego roku rozgarniamy delikatnie kopczyk i odcinamy sekatorem pędy, które wytworzyły już korzenie.
Odkłady powietrzne
zakłada się na pęd rośliny matecznej. Technika tego odkładu polega na obłożeniu pędu pulchną ziemią z torfem i szczelnym owinięciu folią. Takim sposobem można ukorzeniać pędy magnolii, lilaków, kalin, różaneczników i azalii. Można stosować różne techniki ranienia pędów, drutowania i pierścieniowania, które powodują szybsze powstawanie korzeni przybyszowych.
Sadzonki zdrewniałe
Sadzonki takie pozyskuje się z pędów znajdujących się w stanie spoczynku zimowego. Tniemy dobrze zdrewniałe, najczęściej jednoroczne pędy, z wyraźnie wykształconymi pąkami, bowiem sadzonki pochodzące ze starszych fragmentów pędu ukorzeniają się słabiej.
Najlepszym terminem cięcia sadzonek krzewów ozdobnych jest koniec lutego I początek marca. Pędy należy ciąć ostrym nożem lub sekatorem na 20-25 cm odcinki. Następnie sadzonki dołuje się w piasku w chłodnej piwnicy lub na zewnątrz. Gdy ziemia dostatecznie rozmarznie, sadzimy sadzonki, zagłębiając je w podłożu tak głęboko, aby nad powierzchnię ziemi wystawał tylko jeden górny pąk, lub para pąków. Po kilku tygodniach wytwarzają się pierwsze korzenie a następnie pędy. Młode krzewy należy starannie pielęgnować – podlewać i odchwaszczać. Już jesienią ukorzenione sadzonki wykopujemy i sadzimy w większej rozstawie. Kolejnej wiosny (rok po sporządzeniu sadzonek), przycina się pędy nad 4-5 pąkiem. Spowoduje to lepsze rozkrzewianie roślin. Jesienią krzewy są już dobrze ukorzenione i wyrośnięte.
Tags: ogród, ogrodnictwo, ogrody
[...] z racji ogniście przebarwiających się liści. Nie są to duże drzewa, czasami tylko krzewy, więc można je sadzić nawet w niewielkich ogrodach. Wiele drzewiastych odmian można stosować w [...]
[...] ku górze taką kompozycję, urozmaicając rzeźbę działki. Dodatkowo pozwalają wyeksponować piękno roślin o długich i przewieszających się pędach np. irgi Dammeri, jałowca płożącego czy trzmieliny [...]
[...] saletry wapniowej, który przygotowuje się rozpuszczając 10 dag nawozu w 10 litrach wody. Nawożenia roztworem saletry wapniowej nie należy wykonywać w najbardziej gorących porach dnia, najlepiej [...]
Dobrze napisane! Interesuje sie projektowaniem ogrodow i przez przypadek znalazlam Cie w google, szukajac cos o projektowaniu. Czekam na kolejne wpisy-najlepiej o projektowaniu ogrodow!