Rozwój schronisk górskich jest związany z historii znakowania i powstawania szlaków turystycznych i sięga XIX wieku. Pierwszym, który wytyczył szlaki turystyczne był Walery Eljasz Radzikowski w 1887 roku, kiedy to za pomocą czerwonej farby namalował pojedyncze znaki prowadzące od Toporowej Cyrhli aż do Morskiego Oka. Ten szlak został nazwany na jego cześć imieniem i nazwiskiem. Powstanie szlaków turystycznych związane jest z rozwojem turystyki tatrzańskiej. Na początku nikt nie myślał o schroniskach takich jak mamy obecnie.
Dopiero powstanie oznakowanych szlaków i tras umożliwiło turystom postawienie dzisiejszych schronisk. Schroniska górskie zainicjowane zostały przez powstanie od schronów i szałasów górskich. Głównym inicjatorem tworzenia schronisk było Polskiego Towarzystwa Turystyczno Krajoznawczego (PTTK). To w głównej mierze działacze PTTK wybudowali pierwsze schroniska i tworzyli szlaki górskie.
Pierwszym schroniskiem wybudowanym w Tatrach było Morskie Oko, w roku 1827, lecz nie zostało zagospodarowane. Jako najstarsze ze schronisk Morskie Oko przetrwało wiele m.in. pożar, lawiny i huragany. Do roku 1898 schronisko było budynkiem mogącym pomieścić 50 osób. Niestety pożar całkowicie zniszczył budynek. Oddane do użytku w roku 1908 służy turystom do dnia dzisiejszego.
Schronisko na Hali Kondratowej powstało w 1933 roku jako „dzikie schronisko”. Przed rokiem 1910 na miejscu schroniska znajdował się schron narciarski. Obecne schronisko zostało utworzone przez PTTK w latach 1947- 1948.Pięć lat później nastąpiło zwalenie turniczki pod granią Długiego Giewontu, a lawina kamieni runęło wprost na schronisko.
Miejsce schroniska na Polanie Chochołowskiej zostało starannie wybrane. W roku 1931 mimo nieukończonej budowy, schronisko funkcjonowało jako noclegownia. Oficjalnie zostało otwarte rok później. W czasach wojny liczne walki oraz pociski w pobliżu schroniska spowodowały pożar. W 1973 zostało przejęte przez TPN i istnieje do dziś.
Schronisko górskie Pięć Stawów swoją działalność rozpoczęło jako kamienny szałas i schron służący dla wędrowców i pierwszych taterników. W roku 1876 zostało przejęte przez Towarzystwo Tatrzańskie. Przez wiele lat schronisko było rozbudowywane i modernizowane. Szybko zyskało sobie uznanie turystów.
Historia schronisk górskich przeplatana jest pożarami oraz walką z naturą w postaci gór i pogody. Do dziś w niektórych Tatrzańskich schroniskach widzimy pozostałości historii. Nieszczęśliwe pożary, lawiny i huragany jakie napotykały schroniska spowodowały wiele zmian ale i utworzyły piękną historię. Dodaje ona ducha wszystkim, którzy zawitają w progi schroniska.